چاپ نانوگرافی، چاپ مبتنی بر ویژگی های فناوری نانو، از آخرین دستاوردهای دانشمندان و متخصصان صنعت چاپ دنیا است. بعد از ورود فناوری چاپ دیجیتال که توانست برخی ضعف های روش های سنتی چاپ را پوشش دهد، به تدریج، ضعف های چاپ دیجیتال در شکل و روش های گسترش یافته آن نیز نمایان شد. پس از تحقیقات فراوان و در راستای رفع آن نواقص متخصصان به فناوری نوینی به نام چاپ نانوگرافی رسیده اند.

برخلاف چاپ لیتوگرافی (Lithography) چاپ به روش نانوگرافی (Nanography) دارای مزیت های چاپ دیجیتال است. مزیت هایی از قبیل : چرخه کاری کوتاه تر، کاهش تلفات (پرت) مواد مصرفی، توانایی انجام چاپ به سرعت یک کپی، همچنین امکان چاپ اطلاعات متغیر.  تمام این مزایا در کنار مزایای چاپ افست در این فناوری چاپ وجود دارند.

اما یکی از تفاوت های نانوگرافی با سیستم های دیجیتال این است که در حالی که چاپ Ink Jet (جوهرافشان) تصویر را مستقیما بر روی سطح چاپ شونده منتقل می کند، نانوگرافی ابتدا تصویر را بر روی یک روکش گرما دیده خاص منتقل کرده، سپس ماده چاپ شونده، از این روکش به صورت یک فیلم بسیار نازک به سطح چاپ شونده منتقل می شود.

۹۸ درصد صفحات در بازار جهانی چاپ توسط تکنولوژی دیجیتال چاپ نمی شوند، بلکه از طریق یک تکنولوژی ۵۰۰ ساله چاپ می شوند. برخلاف چاپ افست، چاپ نانو گرافیک، از مزایای چاپ دیجیتال مانند زمان های کوتاه برای تعویض کار ماشین، ضایعات کمتر، قابلیت چاپ با تیراژ بسیار پایین حتی در حد یک نسخه، همچنین چاپ اطلاعات متغیر برخوردار است و در عین حال كيفيت افست را هم ارائه می دهد.

در فرآیند نانو گرافی برخلاف چاپ جوهرافشان که نازل ها تصویر را به طور مستقیم بر روی بستر چاپی منتقل می کنند، ابتدا مركب نانو روی لاستیک یکنواخت گرم شده، پاشیده می شود و پس از این مرحله مركب انتقال یافته به صورت لایه ای بسیار نازک از لاستیک به بستر چاپی انتقال می یابد.

یکی از ایرادهای مهم فرآیندهای مدرن چاپ دیجیتال، این است که زمانی که مركب خیس مستقیما به کاغذ منتقل می‌شود سطح آن را مرطوب می کند و بسیاری از اجزای پیگمنت در لابه لای الیاف سطح درگیر و قابلیتشان برای جذب نور تضعیف می شود. علاوه بر این زمانی که چاپ چندرنگ بر روی هم اعمال می شود، میزان مركب خیسی که بتواند بر کاغذ بنشیند محدود است. این مقدار میزان حداکثر دارد که (TIC ( Total Ink Coverageپوشش کامل مرکب یا (TAC ( Total Area Coverage پوشش کامل سطح» نامیده می شود. هر میزانی از مركب که بیش از این حد باشد، به درستی به لایه های مرکب پیشین نمی‌چسبد و همچنین قادر نخواهد بود به طور مطلوب بر روی بستر خشک شود. این مورد می تواند منجر به پخش شدن مرتب در ورق های چاپ شده قبلی شود.